Blogtour De zaak Tom van Jean-Paul Dullers

20-09-2020

Ik heb De zaak Tom van Jean-Paul Dullers gelezen, hier onder kan je lezen wat ik er van vind

Over de cover: die vond ik passend bij het boek. De cover nodigde uit om het boek op te pakken.

De flaptekst: Voldoende duidelijk. Meer moet dat niet zijn.

Over de inhoud: Het verhaal zelf zit goed in elkaar al heb ik me een paar keer geƫrgerd aan bepaalde zaken. Zo worden op een gegeven moment de politiekorpsen van Antwerpen en Mechelen ervan beschuldigd een bedenkelijke reputatie te hebben qua racisme, dat vond ik er persoonlijk los over. Ik weet uit goede bron dat Mechelen redelijk wat geld ertegenaan smijt om zijn agenten multicultureel inzicht te doen krijgen. Ze hadden zelfs een commissaris voor integriteitsbeleid. Er zijn nu eenmaal veel tussenkomsten bij nieuwe Belgen en dat LIJKT racistisch. Men vergeet echter dat die groep meer dan de helft van de populatie uitmaakt, dus ja... wat moeten ze doen? Niet ingrijpen?
Wat mij ook soms -en ik zeg echt soms - stoorde, was het gebruik van vreemde talen. Af en toe kan het echt wel maar soms dacht ik: hey nee, hier niet.
Het bekend maken van de dader... daar had ik ook zoiets van: hey, te vlug! Haalt spanning weg! Gelukkig had ik nog geen idee van het "waarom" dat komt pas op het allerlaatste.
Het boek bevatte naar mijn mening ook erg veel herhalingen en soms ook wel tegenstrijdigheden.
Het perspectief liep soms ook een beetje scheef wat maakte dat ik even terug moest om te gaan kijken wie nu weer wat had gezegd.
In het begin vond ik het moeilijk dat de zaak waaraan de twee inspecteurs werkten onderbroken werd voor de romantische escapades die volgens mij geen meerwaarde zijn voor het boek. Wat ik bv wel zou zien zitten is een flinke dosis humor tussen de twee inspecteurs! Ik vermoed dat de katakters zich daar enorm goed toe lenen.
Wat JP Dullers als de beste heeft gedaan, is zijn katakters uitwerken. Ik "zag" hen als het ware en het leek alsof ik vaste klant was in de manege!
En dan dat einde! Echt... die laatste zeven woorden... zaaaaaaalig! Grote klasse!
Voor mij had het boek eigenlijk eventueel nog een redactieronde mogen hebben.
Ga ik nog een Coppens en Vercauteren lezen?Raad ik het boek aan?Zijt mar zekers... zeggen ze in Limburg!

Patsi